دیوانگی

چشمهایم را میبندم
و دهانم را از رویا پُر میکنم
به پشت خوابیدهام
و قلبم
سرم را تکان میدهد

نگاه کن
این شاخه درست دیوانگیهای مرا دارد

رضا بروسان